از طعام و آن هم خوبست گوشت باشد ، زيرا كه گوشت انفع به حال طفل است ، و منع كنى او را از اطعمهء گوناگون ، و آداب وارده دربارهء طعام را كه فقهاء رضوان اللّه عليهم در كتب فقهيه متعرضند ، كم‌كم به او حالى نمائى تا از بچه‌گى به آداب شرعى غذاخور شود ، مثلا تعجيل بر طعام نكند ، چشمش پيش خودش باشد ، از جلوى خودش بخورد ، تندتند نخورد ، لقمه را بزرگ برندارد ، خوب بجود ، الى غير ذلك من الآداب الموظّفة فى محلّها « * » ، خوبست مهما امكن او را به نان خالى عادت دهند ، و شب را غذاى سير به او بدهند ، و روز او را گرسنه بدارند تا مادامى كه طفل است ، تا روزها به واسطهء غذا كسل نشود ، محتاج به خواب گردد ، بليد الفهم « * » شود ، بلكه از خواب بين الطلوعين هم او را منع كند ليكون نافعا فى لونه و مزاجه و ذكاوته و رزقه . 54 و على اىّ حال او را از پرخوابى منع كند ، چه اينكه خواب بسيار او را قبيح المنظر و بليد مىگرداند ، در روز خوب است نخوابد و نبايد او را بر جاى نرم و ساير نازك‌كارىها عادت بدهد ، تا بدن صلب « * » گردد و خشن شود و او را حتى الامكان عادت به حلويات و ميوه‌هاى خوب

--> ( * ) الى غير ذلك من الآداب الموظفة فى محلها : و ديگر آدابى كه هر كدام در جاى خود وظيفه و دستور است . ( * ) بليد الفهم : كندذهن ، كم‌هوش . ( * ) صلب : محكم و استوار